معرفی

کلیک توانسته این مزیت را در سیستم خود پیاده‌سازی کند، بدین صورت که شخص کاربر یک فرد را به‌عنوان مشتری (حساب بدهکار تجاری) معرفی میکند ولی با وی داد و ستد دارد و از این شخص خرید(حساب بستانکار تجاری) نیز میکند، پس باید یک حساب معین مشخص به تفضیلی‌های مختلف لینک داده شود، که کلیک این روش را برای سهولت طراحی ساخته است.

حال توضیحات بیشتر در این مورد: تفصیلی شناور؛ به کدهایی در کدینگ اطلاق می‌شود که در حساب‌های مختلف گردش دارند و در روش‌های قدیمی این کدها در هر سرفصل به تکرار تعریف می‌شدند و هم حجم کدینگ را بالا می‌بردند و هم گزارشات را پیچیده می‌کردند، بارزترین تفصیلی شناور اشخاص هستند. به بیان دیگر؛ سطوح تفصیلی شناور معمولا اسمی است که نرم‌افزارهای حسابداری برای سطوح تفصیلی خود انتخاب می‌نمایند. میدانیم که نرم‌افزارهای حسابداری سطوح کل و معین را حتماً دارند که اگر آنها را سطح اول و دوم حساب در نظر بگیریم، الباقی سطوح قابل استفاده در نرم‌افزارها که معمولا بعنوان سطوح تفصیلی از آنها یاد میشود بسته به تعداد سطح تفصیلی که نرم‌افزار در اختیار کاربر قرار میدهد، سطح تفصیلی سوم، سطح تفصیلی چهارم و… نامیده خواهد شد و اما چرا به بعضی از سطوح تفصیلی شناور گفته میشود؟ اگر به حالتی که حسابهای معین نسبت به حسابهای کل دارند دقت شود ملاحظه می‌گردد که هر حساب معین زیرگروه یک حساب کل و حتما به یک حساب کل و فقط به آن حساب کل ارتباط دارد. به همین منوال حسابهای تفصیلی غیرشناور حتما به یک و فقط یک حساب معین یا معین ۲ یا جزء معین به‌صورت زیرمجموعه و درخت‌وار اتصال داده شده‌اند، در صورتیکه حسابهای تفصیلی شناور این‌چنین نیستند، حسابهای تفصیلی شناور میتوانند بسته به تعریف و طراحی کدینگ به حسابهای معین بیشتری منسوب شوند. مثال ساده‌ای برای یک حساب تفصیلی شناور حساب تفصیلی که برای حساب جاری جدید که در یک بانک افتتاح شده میباشد. فرض کنید شرکت شما یک حساب بانکی جدید افتتاح نماید، معمولا یک حساب بانکی حداقل با چهار حساب معین درگیر میشود:

  1. حساب جاری بانک: که کل و معین آن موجودی نقد و بانک – بانک ریالی است.
  2. اسناد در جریان وصول: که این حساب برای چک‌هایی که ما از دیگران دریافت و جهت نقد شدن آنها را به حساب بانک واگذار(اصطلاحا کلر) می‌نمائیم، کل و معین آن معمولاً اسناد دریافتنی – اسناد در جریان وصول می‌باشد.
  3. چک‌هایی که به دیگران از حساب بانک خودمان می‌دهیم و معمولا حساب آن اسناد پرداختنی –  اسناد پرداختنی کوتاه مدت(یا بلند مدت) است.
  4. چک‌های تضمینی که از حساب بانکی خودمان جهت ضمانت به دیگران میدهیم که معمولاً سرفصل آن حسابهای انتظامی – چک‌های تضمینی ما نزد دیگران است.

اگر نرم افزار سطوح تفصیلی شناور نداشته باشه بایستی چهار حساب تفصیلی برای هر کدام از حسابهای معین نامبرده تعریف شود و اگر نرم‌افزاری که داریم سطح تفصیلی شناور داشته باشد و گروه‌های تفصیلی هم داشته باشه که یکی از آن گروه‌های تفصیلی قاعدتاً بایستی بانک باشد، بهترین محل برای تعریف کدینگ حساب بانکی جدید ما همان تفصیلی شناور خواهد بود. بدین ترتیب ما فقط یک کد تفصیلی(مثلاً ۱۱۰۰۴) برای حساب بانکی خودمان تعریف و آن رو به گروه تفصیلی بانک‌ها منتسب می‌نمائیم. گروه‌های تفصیلی که معمولا نرم‌افزارهای مختلف مالی از آن بهره‌مند هستند، برای دسته‌بندی حسابهای تفصیلی شناور و نحوه ارتباط آنها با حسابهای اصلی(کل و معین) استفاده می‌شود. مثلا یک طراحی خوب گروه تفصیلی برای بانک‌ها میتواند به این صورت باشد:

  1. برای حساب معین جاری بانک در سطح ۳ (اولین تفصیلی شناور در طراحی کدینگ فرضی ما) حتما کد تفصیلی از گروه بانک‌ها تعریف شود.
  2. برای حساب معین اسناد در جریان وصول در سطح ۴ (دومین تفصیلی شناور در طراحی کدینگ فرضی ما)
  3. برای حساب معین اسناد پرداختنی کوتاه مدت در سطح ۳ (اولین تفصیلی شناور در طراحی کدینگ فرضی ما)
  4. برای حساب معین چک‌های ما نزد دیگران در سطح ۴ (اولین تفصیلی شناور در طراحی کدینگ فرضی ما)

علت اینکه چرا در مواردی از سطح ۳ و در مواردی دیگر از سطح ۴ استفاده شده این است که از دیدگاه طراح، عملیات در سطح ۳ مبادلات با اشخاص طرف حساب با شرکت بوده که در نهایت انتظار میرود باعث انتقال واقعی وجه نقد گردد. در حالی که هدف طراح در سطح ۴، کنترل وقایع مالی مهم با استفاده از کدینگ هست. برای هر یک از سطوح تفصیلی شناور بیشتری که مورد استفاده قرار میدهیم بایستی هدف و منظور مشخصی در نظر بگیریم که در نهایت نتایج خوبی عایدمان گردد.

از مزایای حسابهای تفصیلی شناور اینست که امکان تهیه گزارشهای گردش و مانده و ریز حساب از یک حساب تفصیلی شناور بصورت سرجمع (بدون در نظر گرفت حساب معین) یا به تفکیک حسابهای معین درگیر با تفصیلی مذکور و یا برای یک معین خاص وجود دارد. نرم افزار های پیشرفته تر امکان تهیه گزارش یک حساب تفصیلی به تفکیک حسابهای تفصیلی دیگر را هم می دهند که برای شرکتهای که کار پروژه ای انجام می دهند خیلی کاربرد دارد. به عنوان مثال فرض کنید شرکتی بنا به نیاز خود در تفصیلی ۲ پروژه های مختلفی را که در دست احداث دارد و در تفصیلی ۳ مواد و مصالح مصرفی را در اسناد حسابداری خود ثبت نموده باشد. تفصیلی ۱ هم که طبق معمول برای اشخاص حقیقی و حقوقی استفاده می شود. حال در گزارشگیری می تواند حالتهای زیر را بدست بیاورد:

  1. گزارش مصرف مواد و مصالح به تفکیک پروژه‌های مختلف (گزارش تفصیلی ۳ به تفکیک تفصیلی ۲ که برحسب تفصیلی پروژه تهیه شده باشد)
  2. گزارش مصرف پروژه‌های مختلف به تفکیک مواد و مصالح (گزارش تفصیلی ۲ به تفکیک تفصیلی ۳ که برحسب تفصیلی مواد تهیه شده باشد)